НАЈНОВО ОД ДЕБАРСКО-КИЧЕВСКАТА ЕПАРХИЈА

На 30.10.2020 година (петок), во 08.20 часот наутро, во Клиничко-болничкиот центар на Црна Гора, по примањето на светата Причест, во Господа се упокои Митрополитот Црногорско-приморски Амфилохиј. Од името на Дебарско-кичевската епархија изразуваме сочувство за големата загуба на Српската православна црква и истовремено се молиме Господ нашиот Спасител да ја упокои неговата душа таму каде што почиваат праведниците, а неговото име да биде запишано во книгата на живите. Вечнаја памјат!

„Сите набожно да ја воспееме сечесна Параскева, светата застапница на оние кои се во неволји, зашто таа го остави гнилежниот живот, и прими негнилежен за вечноста; затоа, по Божја заповед, најде слава и благодат да прави чудеса“ (кондак на Утрена на преподобна Параскева Епиватска - света Петка).

На 27.10.2020 година, денот кога го прославуваме споменот на преподобната мајка Параскева - света Петка (Петковден) во манастирот „Св. Петка“ во Велгошти, Охрид, беше отслужена света архиерејска Литургија, на којашто чиноначалствуваше Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Плаошко-струшки и Дебарско-кичевски и Администратор Австралиско-сиднејски г. Тимотеј, во сослужение на протоерејот-ставрофор Никола Христоски, свештениците Никола Кипријанов и Павел Крцоски и протоѓаконот Николче Ѓурѓиноски. По завршувањето на Литургијата, беше направен и мал парастос за покој на душата на протерејот-ставрофор Тоди Јован од Поградец, Албанија (Албанска православна црква), кој денеска ја предаде својата душа на Господа, а прота Тоди беше чест гостин во Охрид и наш сослужител пред Престолот на Севиушниот Бог. На самиот крај, Митрополитот Тимотеј се обрати кон верниот народ со пригодна беседа, која интегрално ви ја пренесуваме. 

Во продолжение ви го пренесуваме пригодното обраќање на Претседателот на Македонија, г-дин Стево Пендаровски.

ИЛЈАДА ГОДИНИ КАКО ЕДЕН ДЕН

Почитуван Архиепископ Охридски и Македонски и на Јустиниана Прима,
Почитуван Епископ Антаниски, Игумен на Бигорскиот манастир Св. Јован Крстител,
Почитувани членови на Бигорската Обител,
Драги пријатели,

Пред три дена, во пресрет на овој голем ден, имав чест да го одликувам манастирот „Свети Јован Крстител", со државен Орден за заслуги. Во име на македонските граѓани се заблагодарив за придонесот на ова култно место и тоа што тоа место го дава несебично низ вековите, во негувањето на духовното и културно-историското наследство на народот и земјата на која што припаѓа.

„Кога си слегол кон смртта, Животе бесмртен, тогаш си го умртвил адот со болскотот на Божеството; а кога и умрените си ги воскреснал од бездните, сите сили небесни Ти викаа: Животодавче, Христе Боже наш, слава Ти“ (воскресен тропар, глас 2-ри).

Ако, пак, Христос не воскреснал, напразна е верата ваша; вие сте уште во своите гревови; тогаш и оние, кои умреле за Христос, пропаднале - вака торжествено богослови св. апостол Павле, обраќајќи им се на Коринтјаните. Но, зошто св. ап. Павле толку многу го нагласувал ова во своето вонвременско и вечно богословие? Затоа што Христовото воскресение не било само победа над Неговата смрт, туку и над смртта воопшто. Затоа и пееме: го празнуваме умртвувањето на смртта, адовото разрушување, почетокот на друг вечен живот. Токму почетокот на другиот (инаков) вечен живот бил силата на христијаните од сите векови, сила којашто не знаела за граници, сила која не се плашела од канџите на смртта, зашто силата и власта на смртта се обессилени. Оваа сила и ветувањето на Спасителот за сеопштото воскресение биле основата за секој еден христијански подвиг, кој се движел дури до рамките на необјасниво трпение, во моментите кога христијаните биле растргнувани, сечени со меч, фрлани на диви животни. Но, оваа воскресенска сила ги објаснува и подоцнежните подвизи и потфати, во времињата кога христијаните (барем официјално) слободно ја исповедале својата вера.

Почитувани верни чеда, во продолжение ви го пренесуваме словото на Епископот Антаниски г. Партениј,игумен на Бигорскиот манастир, изречено на 17.10.2020 година, пред почетокот на Вечерната богослужба, во манастирот „Св. Јован Крстител“ - Бигорски манастир. 

Епископ Антаниски Партениј 

Ваше Високопреосвештенство,
Ваше Високопреподобие,
Преподобни и чесни отци, браќа монаси и сестри монахињи,
Возљубени гости и пријатели,

Се наоѓаме во навечерието на големата прослава на великата годишнина на Свештената Бигорска Обител – 1000 лета од нејзиното основање од страна на нашиот отец меѓу Светиите, првиот и славен Охридски Архиепископ, Јован Дебранин. Јубилеј кој во себе открива еден недогледен океан на духовност, историја, просвета, родољубие, преродба, светост. Овој ден претставува, всушност, оцртување и заглавие на илјада години живот и сведоштво, и на подвиг и жртва на оваа свештена Скинија на Чесниот Претеча и Крстител Јован и го заокружува смиреното постигнување на нашата свештена монашка заедница. Стоејќи со восхит и благоговение пред оваа величествена годишнина, нашите срца се исполнуваат со благодарност и со должна почит кон нашите благочестиви претшественици, кон починатите отци и браќа наши, коишто во своите срца го запишале Словото на Вистината и ни оставиле образец на вистински живот и неспоредливо наследство. Просејќи го сега нивното застапништво пред Бога, со умиление и почит извикуваме: „Вечен им спомен!"